به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از پاپیولار ساینس، هر پاییز، این گروه دورافتاده از جزایر به خانهای موقت برای بزرگترین کلونی آلباتروس جهان تبدیل میشود. آلباتروسها گروهی از گونههای بزرگ پرندگان دریایی مهاجر هستند، از جمله آلباتروس سرگردان که بزرگترین طول بال را در بین گونههای فعلی پرندگان دارد. از سوی دیگر، یک آلباتروس لایسان عنوان قدیمیترین پرنده وحشی شناختهشده با نوار را به خود اختصاص داده است.
آلباتروسهای دمکوتاه (که در زبان هاوایی ماکالنا نامیده میشوند) تقریباً کاملاً سفیدند و منقار صورتی بزرگی دارند. آنها میتوانند تا ۵۰ سال عمر کنند و همانطور که جورج و جرالدین نشان دادهاند، تکهمسر هستند. آنها در جزایر مرجانی لانه میسازند و این گونه از سوی دولت ایالات متحده و ایالت هاوایی در فهرست گونههای در معرض خطر انقراض قرار گرفته است. در آغاز قرن بیستم، شکار پر تقریباً باعث انقراض این گونه شد.
طبق گزارش سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده (FWS)، بخش عمدهای از جفتگیری آلباتروسهای دمکوتاه در جزایر دورافتاده در غرب اقیانوس آرام، از جمله جزیره توریشیما، ژاپن که یک آتشفشان فعال در جنوب توکیو است، و جزایر سنکاکو در نزدیکی تایوان انجام میشود. از سال ۲۰۰۰، زیستشناسان در پناهگاه [حیات وحش ملی میدوی آتول] از طعمههای آلباتروس دمکوتاه و پخش صوتی صدای این پرنده دریایی برای جذب بیشتر آنها استفاده کردهاند.
در واقع، جورج و جرالدین تنها جفت آلباتروس دمکوتاه در حال جفتگیری در میدوی آتول هستند، گرچه اعضای دیگر گونههای آنها فصل گذشته مشاهده شدند. آنها به عنوان جوجه در جزیره توریشیما با هم جفتگیری کردند و اولین بار در سال ۲۰۱۶ با هم در پناهگاه ملی حیات وحش میدوی آتول دیده شدند. این جفت بامزه اولین جوجه خود را در طول فصل جفتگیری ۲۰۱۸-۲۰۱۹ به دنیا آوردند.
FWS مینویسد: «میلیونها ماکالنا زمانی از بالهای بلند خود برای پرواز ماهرانه در جریانهای هوا در سراسر اقیانوس آرام شمالی، از ژاپن تا آلاسکا و هاوایی، استفاده میکردند. جمعیت رو به رشد آنها امروزه حدود ۱۰۰۰۰ تخمین زده میشود.»